Bazı şeyler

Merhaba merhaba merhaba... Dünyanın çivisini çıkarmış gibi değil de, sanki içtiği sudan zevk alamamış bir birey gibi davrandığım şu sıralarda, yine değişik olayların başrolünde yer aldım. Hani birisi aniden, ansızın, bir anda karşınıza çıkar ve siz anlamazsınız. Abartmamak için pek üzerine düşmeyeceğim. Aslında beğenmekten çok o geçirdiğimiz 3-5 dakikada aldı beni bambaşka bir yere götürdü. Bilmiyorum blog, bu sefer de şansım yok gibi geliyor. Olsaydı olmazdı çünkü. Lakin öyle bir olay ki, her şekilde baktığınızda hüsrana uğramıyorsunuz. Bazı açılarda güzel şeyler var. Biraz da o cezbediyor sankim. Olmazsa da über şekilde yeni bir kaçış yaparım. Şöyle ki, beni bekleyen maceralar serüvenin de yepyeni bir sayfa açmam gerekiyor.

Bak ben yazmicaktım ama yine yazasım geliyor. Aslında bir çok kişiye yazasım geliyor.. Mesela bugün cidden kötü hissettim. Ben bu değilim çünkü, değer verdiğim kişilere umursamaz davranamıyorum. Gerçekten rezil hissettiğim bir gündü. Aslında burada hiç kimsenin değil benim suçum var. O yüzden ne hissedersem edeyim geçmek zorunda. Ama tavrımı şahsi algılama, bence daha çok senin iyiliğin için bu hareketler. Yapması gerçekten zor, sonuçları daha zor ama tıbbi müdahale olarak düşün... Sıfır insan sıfır sorun olayım güzel gitse de başında çektiğim sancılar insanı yoruyor. İnsan kırmak görünüşte basite indirgense de epey meşakatli. Buralar yakında mutluluk dolacak inanıyorum. Çünkü her şey mutlu olmam içindi. Ne kadar bencilce.. Üzülmek, yazmak, veya bir şeyler haykırmak fayda etmiyor. Ne tarafa düşeceğime daha karar bile vermemişken insan sadece kendini sınıyor. Bugün çok sevdiğim bir insanın suratında umursamazlık gördüm. Her ne kadar bunu ben istesem de...Bu acı verse de yapacak bi...

Uzun süre yazmicam sandınız değil mi? Doğru tahmin ettiniz. Aslında kendim hakkında o kadar tutarsız düşüncelerim var ki. Ben anlatsam da dünya anlamaz gibi geliyor. Durup dinlenmek için çok geç olduğu bu zamanlarda, niteliksiz kalmış o son bakışımı da atıp biraz içimi dökmek istiyorum. Hata yapmak... Neden hata yaparız ? Bazen kendi çıkarlarımız için, bazen gelecekteki tehlikeleri önlemek için, bazen de başkalarının iyiliğini kendimizce düşündüğümüz için. Oysa kendi kendine kurulan bu düzeni hiç ellemesek daha güzel olmaz mıydı? Kararsızlık.. Kararlarımızın arkasında olmamız gerekiyor. Aslında ben kendi kararlarının hep arkasında oldum. Birisi bana; "Hey ne yaptığını sanıyorsun?" dediğimde, sanki çok masummuş gibi; "Kendi yolumda ilerliyorum." demeyi bilirim. Peki ya pişmanlık? Bunun neresinde nasıl yer edinir hiç yaşamadım. Hayatımda kendim dışında hiç kimseyi düşünmemiş imajı çizsem de, aslında kendimden çok hep başkalarını düşündüm. Düşündüğüm için de ka...

insan akıllanmaz yolları asfaltlamaz kendine zor sabrederken başkasına katlanamaz hatalar zincirinde artık farklı bir perde yaptıklarım ve yaptığım e hani çok övündüğünüz sevgi nerede? ne tarafa düşeceğimi bile bilmezken daha kendi kendimi yetiştiremezken nasıl beklersiniz benden karşı koymamı artık acılar üstüme gelirken söylemesi zor bomboş bir gardayım kendi hatalarımı yine anladım boşa uğraşma artık diyorsun, evet ben de farkındayım..

Merhaba arkadaşlar ben modası geçen eski süper kahraman blogger. Nasılsınız bakalım. Valla ben iyiyim ya bayadır yazı atmadım. Özlemişsinizdir diye düşündüm. Kendimi biraz dinlenme moduna almak istedim son günlerde iyi de oldu. Yine uğraş verdiğim şeyler oldu ama biraz da olsa dinlendim. Yarın da tekrar ruh hastası olacağım günah şehri İzmit'e dönüyorum. Bakalım beni orada nasıl intihar eylemleri bekliyor. Bu aralar biraz keyifsizim. Hayat gerçekleri yine beni esir almaya başladı. Yakında kokusu çıkar. Yine ikilemler kuşağında farklı bir hadisenin içine düştüm. Uzun zamandır beklediğim bir şey oldu. Ama ben o kadar da harika hissetmiyorum. Sanki bir şey oldu da bana engel oldu. Bunu zaman öğrencez ama yine de sevinmediğimi söyleyemem. Ben nasıl depresyonlar çektim bilen var mı? Aynı Darjeeling Limited filmindeki Adrien Brody gibi hissettim uzun zaman. Beni ne anlamak isteyen oldu, ne dinlemek isteyen. Şimdiyse işler istediğim gibi oluyor ama bir şeyler engel oluyor. Acaba nel...

Merhaba arkadaşlar. Ben yatağında uyurken aniden gelen 7 kişinin "mutlu yıllar osmaaaaan" şarkısı ile neye uğradığını şaşıran blogger. Nasılsınız bakalım? Ben iyiyim ya bugün doğum günüm işte. Bu sene gerçekten çok güzeldi. Baya baya insanlar beni umursadı cidden çok hoş şeylerdi. İlk olarak 11 Ocakta yatağımda masum şekilde uyumuşken odama baskın oldu. Sınıftan arkadaşlarım, ev arkadaşımın planları ile bana sürpriz yaptılar. Aniden ışıklar açıldı, pastayla odama 7 kişi girdi. Söyledikleri şarkı normaldi, mutlu yıllar ezgisi diyelim. Gerçekten güzeldi. Hani ev arkadaşım da evine erken dönüyordu. Ben gidiyom osman ehejeje yapmıştı. Ertesi gün, gerçekten değer verdiğim bir arkadaşım bir sürpriz yaptı. Yani gizli ve ufak olması konusunda anlaşmıştık. Tam anlamıyla öyle oldu. Bana browni almış üzerine mum koymuş. Mükemmel bir hediye idi benim için. Ve mektup... Edebiyata bu kadar düşkün birisi için böyle güzel kaleme alınan şeyleri okumak çok hoştu. Yani çok çok mutlu oldum...

Merhaba arkadaşlar, ben yatağında 7 kişinin aniden uyandırması ile doğum günü sürprizine maruz kalan blogger. Nasılsınız bakalım. Valla ben iyiyim bugün baskın yedim. Tam uykuya daldığım vakit odada aniden insanlar bağırarak doğum günümü kutladı. 14 ocak gerçi ama finaller bitti diye herkes evine gidiyor. Olsun bence çok güzel jestti. Hayatta değerini her gün indiren bir insan için olumlu şeyler. Hiç kimseden herhangi bir beklentim yok açıkçası, beklentiler insanı aniden durdurur. Duran insan da kendi kendine kaybolur.  Yağmur her yağdığında bakardım insanlara derken aslında bundan bahsediyordum. Yağmur istediği saatte yağabilir ben sadece nasıl yağdığını seyrederim. Finaller bitti. Moraller tavan. Hepsi iyi geçti ve kendimi Edward Norton'un karakter oyunculuğu gibi hissediyorum. Mutlu ve analitiğim. Şimdi önümde yarısını mutlu, yarısını sinirli yaşayacağım bir tatil var. Bakalım bizi neler bekliyor. Ben kesinlikle o'na katılmıyorum. Katil o değil, çünkü katil o olsaydı...